بقعه علی مالک

در رساله ی بحرالانساب ٬در سالهای خلافت عثمان درنفر از اولاد  حضرت  علی بن ابی طالب(ع) به اسامی عقیل و ابراهیم٬برای  ارشاد مردم  و ترویج دین اسلام  از مدینه حرکت کرده  و به شوشتر و شوش  و بعد به دزفول  وارد و مبادرت به  تبلیغ و ارشاد مردم به دین اسلام نمودند٬ولی از آنجا که حکام جبار  بنی امیه همواره در تعقیب اولاد امام علی(ع) بودند٬حدود سال 40 هجری این دو جوان توسط یکی از مامورین  اموی به نام" سهور سلمی" در همین محل فعلی بقعه ٬تعقیب  و متعاقبا در کنار رودخانه  به شهادت  رسیدند و اجساد مطهرشان  توسط مردم به خاک سپرده شد که البته  تا سالهای  مدید  از ترس و جور و بیداد بنی امیه  محل دفن آین دو بزرگوار  پنهان بودتا اینکه حدودا صد سال قبل  یکی از علما و سادات دزفول  به نام آیت الله سید محمدرضا رضوی  چند شب متوالی  این دو شهید را در خواب میبیند که هر بار هم محل دفنشان را به آیت الله رضوی میگویند٬به دستور ایشان  کارگران محل مورد نظر را حفر میکنند و مزار آن دوشهید را باسنگ نوشته ی " ابراهیم و عقیل فرزندان علی علیه السلام" پیدا میکنند و بقعه و بارگاه کنونی  را که بعدا یکی دوبار هم مرمت شده است بر روی مزار آنها بنا میکنند.

محل بقعه علی مالک نزدیک پل باستانی دزفول قرار گرقته است.

 با اقتباس از وبلاگ دزفیل