بقعه علی مالک

در رساله ی بحرالانساب ٬در سالهای خلافت عثمان درنفر از اولاد  حضرت  علی بن ابی طالب(ع) به اسامی عقیل و ابراهیم٬برای  ارشاد مردم  و ترویج دین اسلام  از مدینه حرکت کرده  و به شوشتر و شوش  و بعد به دزفول  وارد و مبادرت به  تبلیغ و ارشاد مردم به دین اسلام نمودند٬ولی از آنجا که حکام جبار  بنی امیه همواره در تعقیب اولاد امام علی(ع) بودند٬حدود سال 40 هجری این دو جوان توسط یکی از مامورین  اموی به نام" سهور سلمی" در همین محل فعلی بقعه ٬تعقیب  و متعاقبا در کنار رودخانه  به شهادت  رسیدند و اجساد مطهرشان  توسط مردم به خاک سپرده شد که البته  تا سالهای  مدید  از ترس و جور و بیداد بنی امیه  محل دفن آین دو بزرگوار  پنهان بودتا اینکه حدودا صد سال قبل  یکی از علما و سادات دزفول  به نام آیت الله سید محمدرضا رضوی  چند شب متوالی  این دو شهید را در خواب میبیند که هر بار هم محل دفنشان را به آیت الله رضوی میگویند٬به دستور ایشان  کارگران محل مورد نظر را حفر میکنند و مزار آن دوشهید را باسنگ نوشته ی " ابراهیم و عقیل فرزندان علی علیه السلام" پیدا میکنند و بقعه و بارگاه کنونی  را که بعدا یکی دوبار هم مرمت شده است بر روی مزار آنها بنا میکنند.

محل بقعه علی مالک نزدیک پل باستانی دزفول قرار گرقته است.

 با اقتباس از وبلاگ دزفیل

 

مسجد جامع دزفول

اولين و قديمي ترين مسجدي كه در دزفول ساخته شده است ٬مسجد جامع است كه در مركز شهرستان دزفول٬در خيابان امام خميني قرار دارد.ساخت اين مسجد كه به سبك معماري دوره ساساني است ٬بين قرنهاي سوم و چهارم هجري قمري صورت گرفته است. البته اختلاف نظراتي وجود دارد و برخي مأخذها تاريخ ساخت مسجد جامع دزفول را سده هفتم هجري قمري ميدانند.

شهر شهید

شعری از عبدالرحیم سعیدی راد  برای‌ زادگاه‌ و مردم‌ صمیمی‌اش دزفول

شهر شهید

 شهر من‌ دزفول‌، ای‌ شهر شهید
 شهر مردان‌ غیور و روسفید

شهر دزفول،‌ ای‌ امام‌ شهرها
ای‌ نمونه‌ در تمام‌ شهرها

مردمانت‌ تشنة‌ پیغمبرند
تشنة‌ یك‌ جرعه‌ آب‌ از كوثرند

مردمانت‌ در چراغ‌ چشم‌ من‌
مردمی‌ هستند هر یك‌ بت‌‌شكن‌

شهر من‌ ای‌ سرزمین‌ عاشقان‌
سرزمین‌ لاله‌های‌ بی‌‌نشان‌

سرزمین‌ عالمان‌ سخت‌‌كوش‌!
خانقاه‌ عارفان‌ باده‌‌نوش‌!